Φταίει κανείς από τα δύο φύλα (;)

Δεν θα μιλήσω για το αν οι σχέσεις των ανθρώπων είναι τυχαίες ή εάν εξαρτώνται από εμάς και σε τι ποσοστό. Δεν το γνωρίζω να σας το απαντήσω. Νομίζω ότι το ένα φύλο κατηγορεί το άλλο και από πού ξεκίνησε το κακό... "σχέσεων με τέλμα" και "καταστραμμένων οικογενειών". Όλα έχουν να κάνουν με την ευαισθησία. Όποιος δεν είναι σκληρός πεθαίνει, είναι ο νόμος της ζούγκλας άλλωστε αυτός.

Άνδρες κατηγορούν γυναίκες και το αντίστροφο. Και οι σχέσεις σίγουρα θέλουν δουλειά, αλλά και από την άλλη πόσο να αλλάξεις κάποιον τον οποίο έχεις δίπλα σου; Ερωτήματα αναπάντητα και άχρηστα, όταν η ψυχολογία σου αγγίζει πάτο. Η εποχή να φταίει; Η εποχή να μας κάνει να σκεφτόμαστε πιο "αλλιώς", ο εκμοντερνισμός ή το ότι δεν υπάρχουν "απαιτήσεις" ουσιώδεις για να έρθεις με τον άλλο κοντά... ποιοτικά;

Ουρανοξύστης κενού και φθοράς οι προσωπικές σχέσεις. Θα ήταν ωραίος τίτλος. Λιώνουμε σε ερωτηματικά και επιβολές και ό,τι δεν άξιζε γεια χαρά!!!

Πόσο λάθος κάνουμε γενικότερα αν εμείς οι ίδιοι είμαστε έτσι φτιαγμένοι τελικά καλώς ή κακώς; Ποιός ευθύνεται, ο κακός ή ο καλός μας εαυτός;

Ένας είναι ο εαυτός μας και είναι πολύπλευρος και πολύπλοκος και αν η ζωή έχει τη δική της πορεία μαζί μας είναι γιατί μάς χαρίζεται... και τα δώρα τα εκτιμάς όχι για την τιμή τους, αλλά για την συμβολική τους αξία. Το σύμβολο διαφέρει την εκάστη φορά ανάλογα το τι σημαίνει για τον καθένα αυτό το δώρο και πώς εκείνος ξέρει να το "ερμηνεύει" και να το αξιοποιεί. Απύθμενη η ψυχή και η ιστορία του καθενός, όπως και οι ζωές δύο σε μια σχέση, ζήστε τη ζωή όπως θέλετε να ερμηνεύσετε το δώρο που σας έγινε και δεχτείτε το, μην το δωρίσετε, γιατί τα δώρα δεν δωρίζονται και η ζωή μπορεί να γίνει μία από τις καλύτερες σεναριογράφους, αρκεί να μην λυγίζετε σε κάθε "γέλιο" που κάνει εις βάρος σας...

clopypaste